degrotelijnen.nl

Help, mijn medewerkers communiceren!

Veel (beslissers in) bedrijven hebben ‘Social media angst’. Ze kennen het niet, weten niet wat ze ermee zouden moeten of willen en zijn huiverig om er iets van te vinden en een standpunt in te nemen. Los van de vraag waarom je als organisatie social media wil gebruiken, zullen medewerkers zich op deze media begeven. En mogelijk ook over hun werk communiceren. In dit kader had ik afgelopen week een gesprek met een directeur, die zich afvroeg hoe hij voor zijn organisatie en medewerkers tot een goed Social Media protocol kon komen. Een interessante vraag!

Waarom interessant? Bij mij gingen gelijk twee gedachten door mijn hoofd: ‘(Waarom) Ben je bang voor wat medewerkers gaan communiceren?’ en ‘(Waarom) Wil je die communicatie aan banden leggen?’.

Social media worden gekenmerkt door zendergedrag en zijn ‘open’: Iedereen kan zeggen en plaatsen wat hij wil (en dat hou je niet tegen). Ook als je als organisatie niet actief bent op deze media, dan wordt je wel genoemd. Zoek maar eens in Twitter op #(jouw bedrijfsnaam) en waarschijnlijk zul je verbaasd zijn (of verrast) wat je vindt.

Daar zat dan ook de angst of aarzeling van deze directeur: Hoe zorg je dat wat (door je eigen medewerkers) gezegd wordt, ook is wat je als organisatie uit wil dragen? Of wat je wil dat er over jouw organisatie als werkgever wordt gezegd? Helaas gaan social media en “censuur en controle” niet zo goed samen. Die gedachte kun je maar beter letterlijk én figuurlijk loslaten. Eerlijk gezegd; zonder social media weet je toch ook niet wat een medewerker op een verjaardag over zijn werk verteld?!

Ook opvallend vind ik de discussie over de scheiding zakelijk/ privé. Wat zou je wel of niet moeten willen delen met je zakelijke netwerk? Ik draai de vraag net zo lief om. Waarom zou je alleen je ‘professionele ik’ mee mogen nemen naar je werk/ netwerk? Is het niet interessant om de hele persoon te leren kennen? Ik vind het verfrissend om te zien welke verborgen talenten en passies mensen hebben; collega’s die je al jaren denkt te kennen, blijken ineens ook nog een heel ander leven te hebben….

We willen allemaal gemotiveerde, trotse en passievolle medewerkers. Hoe gemakkelijk is het dan, als mensen zijn ‘hele ik’ kunnen delen? Ik zie ook in organisaties waar ik nu adviesopdrachten doe, dat er een hechter netwerk ontstaat van collega’s die elkaar volgen op twitter en of Facebook. Dat is uiteraard vrijblijvend, maar pakt regelmatig verfrissend uit! Men hoort bij de koffieautomaat wie elkaar volgt en wordt nieuwsgierig waar dat allemaal over gaat. Zo wordt er getwittert over boeken die worden gelezen; er worden recepten en uitjes uitgewisseld; sportactiviteiten en –resultaten gedeeld. Ik heb er geen diepgaand onderzoek naar gedaan, maar krijg toch de indruk dat dit aan een meer informele, warme cultuur bijdraagt. Naast de zakelijkheid in één van deze organisaties, is een nieuwe menselijke maat ontstaan. Er is weer interesse in elkaar; in de persoon áchter de functie.

Mijn advies aan die directeur was dan ook eenvoudig: Laat het los! Vertrouw in de eigen verantwoordelijkheid van de medewerker. Ik zou het Social media protocol heel kort houden; slechts één vraag zou ik uw medewerkers meegeven: “Denk bij een bericht dat je over je werk of bedrijf plaatst even na, of je met die tekst op je T-shirt maandag ook op je werk wil verschijnen”.

Deel dit bericht

Share on linkedin
Share on print
Share on email
Judith-Homefoto

Wie ben ik?

Als zelfstandig interim manager/ procesbegeleider voeg ik me snel en gemakkelijk in een organisatie en help de ambities en doelen scherp te krijgen...

IMG_1713

Wat doe ik?

Vanuit mijn expertise op het gebied van verandermanagement, huisvesting en bedrijfsvoering, ondersteun ik organisaties bij uiteenlopende verbetertrajecten...

Life Long Learning

Door te lezen ontsnap ik even aan de druk van alledag. Niets lekkerder dan in een boek verdwijnen, de tijd te vergeten en je in een andere wereld wanen...