degrotelijnen.nl

#6uurperdag: Keurslijf of flexibiliteit?

In de zomer kondigde een vriendin een experiment aan. Nieuwsgierigheid (naar Zweeds voorbeeld en uitblijvende opvolging elders) was de drijfveer: Werk je echt effectiever als je ‘maar’ 6 uur per dag werkt? En levert het je zelf ook wat op? Ze vroeg vooral ook of ik mee wilde doen. Tja…

Hoewel het me direct interesseerde, merkt ik ook dat ik gelijk in beperkingen ging denken: “Dat lukt me nooit, met meerdere opdrachtgevers in verschillende plaatsen en enorm veel reistijd’. En ‘hoe verkoop ik dat; geen opdrachtgever die daar in trapt’. Ook hield de financiële kant van de zaak me bezig. De gedachten blokkeerden me enorm; het leek gewoon écht op voorhand al niet haalbaar.

Maar het principe was interessant. En ik zag ook winst voor privé: minder gestrest achter het fornuis, op tijd om kinderen naar sport te taxiën, kwaliteit voor het gezin. De raderen begonnen te draaien; wat als ik iedere dag uurtje eerder thuis zou zijn? Hoe zou mijn dag er uit zien? Wat zou ik met die tijd doen?

De afgelopen weken bleef het rondspoken en (omdat mijn agenda niet propvol was) was ik in de gelegenheid verschillende varianten te proberen: een dag eerder thuis, een dag later beginnen, een hele dag vrij. Ook heb ik bewust een keer de trein gepakt, om vermoeiend reizen te beperken. En maar zoeken: Wat zou werken voor mij? Hoe krijg ik een dag van 6 uur meest effectief gepland?

Al snel was de gedachte dat die 6 uur ook misschien 7 uur kon zijn, en dat dát wel haalbaar zou zijn. Onzin natuurlijk. Het irriteerde me eigenlijk, dat die 6 (of 7) uur ineens het dogma was. Totdat een andere vriendin aangaf, dat zij al jaren iets minder werkt en per week, per dag bekijkt hoe ze het invult. Vooral de flexibiliteit stond voor haar centraal. Geen (nieuw) keurslijf van ‘XX-uren per dag’, maar de vrijheid om te schuiven!

Dát kwartje viel. Jezelf gewoon gúnnen om minder te werken. Omdat je de ruimte verkiest om een goede balans werk-privé vorm te geven. En toen ik alles los liet, kwam de “beloofde effectiviteit” als een cadeautje op me af! In de verloren tijd, lummelend thuis of onderweg, schoten ineens weer allerlei ideeën, oplossingsrichtingen en kansen door mijn hoofd, voor de projecten waar aan ik werk. De afstand die ik mezelf gunde van werk, gaf ruimte voor reflectie, creativiteit, doordenken en heroverwegen. Bevrijdend; het besef dat niet alles vandaag nog effe snel moet. En de werkelijk ervaren hogere kwaliteit van zaken die ik dan de volgende dag met nieuwe energie oppak.

En toen…. Tja… Bleek het ineens oude wijn in nieuwe zakken. Zag ik mezelf ineens vooral als een doorgeslagen workaholic, die flexibiliteit heeft ‘herontdekt’. Het zij zo.

Het experiment heeft mij in elk geval veel gebracht: Ik ben gaan nadenken wat ik wil en wat goed is voor mij. En ik ben overtuigd geraakt dat ook mijn opdrachtgevers daarvan de vruchten plukken!

Benieuwd naar het experiment? Kijk dan op 6uurperdag.

Deel dit bericht

Share on linkedin
Share on print
Share on email
Judith-Homefoto

Wie ben ik?

Als zelfstandig interim manager/ procesbegeleider voeg ik me snel en gemakkelijk in een organisatie en help de ambities en doelen scherp te krijgen...

IMG_1713

Wat doe ik?

Vanuit mijn expertise op het gebied van verandermanagement, huisvesting en bedrijfsvoering, ondersteun ik organisaties bij uiteenlopende verbetertrajecten...

Life Long Learning

Door te lezen ontsnap ik even aan de druk van alledag. Niets lekkerder dan in een boek verdwijnen, de tijd te vergeten en je in een andere wereld wanen...